NATO'da Armagedon Hazırlıkları

NATO’da Armageddon Hazırlıkları

Büyük Ortadoğu Projesi’nin (BOP) nüveleri ilk olarak NATO’nun yeni hatlarını çizen, konseptini belirleyen 1991 Roma Zirvesi’nde atılmıştı. “Kızıl tehdit” yerini “İslami tehdide ve teröre” bırakacaktı. Sistem, dünya üstüne yeni bir proje kurguluyordu.

Bu yeni tehdit algılamasında hedef coğrafya “petrol ve kıymetli madenler” içeren İslam coğrafyasıydı. Afganistan bu kapsamda işgal edildi. Ne hikmetse El Kaide’nin görünen lideri Usame Bin Ladin Afganistan’da bulunamazken, ABD onun yerine Afganistan’da 1 trilyon dolarlık maden bulacaktı.

Yine ilahi bir tesadüftür ki (!), bir anda terörün yuvalandığı bu anti-demokratik İslam coğrafyası (!), aynı zamanda Erez İsrail / Kutsal İsrail’in vaat edilmiş topraklarıyla örtüşüyor; Yahudi ve Hıristiyan kutsal metinlerinde yer alan, Kabala mistisizmiyle desteklenen Armageddon Savaşı’nın çıkacağına inanılan bölgeyi kapsıyordu.

Samuel Huntington, bunu Medeniyetler Çatışması olarak dile getirmiş, Bilderberg toplantılarında seçilmiş üyelere ve kitaplarıyla dünyaya bu fikri/inanışı tebliğ etmişti.

Terör coğrafyası, değerli madenler, kutsal İsrail ve Armageddon’un birinci kısmı, hepsi birden birleşince karşımıza Genişletilmiş BOP ve hedefinde yer alan coğrafya çıkacaktı.

(Yahudi ve Hıristiyan inanışına göre: Armageddon Savaşı’nın ikinci kısmında, orta ve doğu Asya üstünden yani bugünün anlayışıyla Çin’den ve Kuzey Kore’den Şeytan ve Deccal’ın kontrolünde 200 milyonluk ordu gelecek, ortadoğudaki Müslüman ülkelerin ordularıyla birleşerek, iyi insanlardan (Hıristiyan ve İbrani) oluşacak ve yeniden dirilmiş İsa Mesih kontrolündeki orduyla savaşacaktır. İsa Mesih büyük kayıp ve mücadelelerden sonra galip gelecektir. İnsanlık, İsa Mesih yönetiminde 1000 yıllık bir altın çağa girecektir.)

Armageddon Füze Kalkanı

1991 Roma NATO Zirvesi’ni, 1999 Vaşington NATO Zirvesi izleyecekti. Ve bugün 2010 Lizbon NATO Zirvesi…

ABD’li yetkililer ve NATO Uzmanlar Kurulu, Lizbon’da kabul edilen füze savunma sisteminin amacını, hedefini yani bu sistemin kurulumunun gerekçesini açıklamıştı, hedefte öncelikle İran ve Ortadoğu vardı.

Metinlere somut olarak İran yada Ortadoğu yazılmamasının pratikte hiçbir önem arz etmediği açıktır. Daha genel ve yuvarlak ifadeler kullanılması, nihai amacı, gerekçeyi değiştirmemektedir. Bu, yalnızca Ilımlı İslam ülke toplumlarının “uyutulmasını” sağlamıştır. Yazıktır, bu uyutulan ülkelerden birisi de Türkiye’dir.

Armageddon Savaşı’nın parçalarından biri / ABD’nin İran saldırısı / Medeniyetler Çatışması / İran’a demokrasi ve insan hakları ihracı… adına ne dersek diyelim, yaşanacak olası İran saldırısında, İran’ın milli savunma ve saldırı gücüyle İsrail, Batı, Kıbrıs adası (Rum kesimi), Irak’taki Kürdistan Özerk Yönetimi vb. Sistem yanında kendisine karşı aktif biçimde yer alacak güçleri vurmasını engellemek, bunları korumak, İran’ın savunmasını çökertmek ve caydırıcılık yaratmak adına bu Füze Kalkanı Sistemi kurulacaktır. NATO kılıfına alınmış ABD füze kalkanı projesi, 1957 yılında Rus Sputnik füzesinin yarattığı etkinin misli fazlasını daha şimdiden yaratmıştır.

İbrani Sistem ile savaşmak/kendisini savunmak zorunda kalacak İslam toplumlarının ve ülkelerin ataklarını durdurma projesinin ayaklarından biridir. Türkiye, İslam söylemiyle iktidara oturmuş ve iktidarını paralel söylemlerle koruyan bir Adalet ve Kalkınma Partisi hükümetiyle, saldırgan ve haksız İbrani ve Hıristiyan Sistem’in yanında, mağdur ve mazlum İslam ülkelerinin karşısında yer almıştır, safını seçmiştir. Bu, Türk tarihinde yer alacak kara lekelerden biridir!

Türkiye’yi İbraniler Temsil Ederse

NATO Uzmanlar Kurulu’nun, Lizbon’da kabulü gerçekleşen Füze Savunma Sistemleriyle ilgili çalışmaları, ön hazırlıkları yaptığını aktarmıştık. Efsane İçişleri Bakanı Sadettin Tantan, kurulun başkanlığını ABD eski Dışişleri Bakanı Madeleine Albright’ın yaptığını ve kurulda biri Türk toplam 10 uzmanın bulunduğunu aktarıyor ve o Türk’ün ismini açıklıyordu: emekli büyükelçi Ümit PAMİR.

Bu derece önemli bir meselede bizim kişilerle ilgilenmemiz gereksiz görülebilir ancak bazen bir kişi, bir ayrıntı gerçeği açığa çıkarmakta, gerçeklerin sağlamasını yapmamızda bize yardımcı olmaktadır.

Sadettin Tantan’ın açıkladığı ismi biraz tanıyalım. Emekli büyükelçi Ümit Pamir kimdir? Ümit Pamir, bizlerin yani siyasal bilgiler öğrenimi görmüş her dönemden kişilerin, eskinin harp okulu öğrencilerinin, okullarında mutlaka kitabını okuduğu, politika bilimi hocası merhum Münci KAPANİ’nin akrabasıdır.

Kapani yada Kapancı sözcüğü/soyadı, Sabetayizm’in Kapancı kolunu ve bu kola mensup olunduğunu ifade etmektedir, Kapani’ler ve elbette akrabaları/hısımları Sabetayist soydan kişilerdir. (Sabetayist: Yahudi Sabetay Sevi’nin kutsal 12. Mesih olduğuna iman etmiş gizli Yahudiler için kullanılan tabir, Sabetaycı.)

Münci Kapani, kardeşleri Osman Kapani ve Güner Kapani’dir. Güner Kapani evlilik yoluyla Pamir soyadını almıştır. Sabetayist Kapani ve Pamir aileleri arasında kutsal evlilik bağı kurulmuştur.

Önce İsrail’i ve sonra diğer Sistem müttefiki ülkeleri İran’dan, Suriye’den ve diğer Müslüman toplumlu Ortadoğu ülkelerinden korumak(!) adına kurulacağı söylenen Füze Savunma Sistemleri ile ilgili çalışmaları yürüten uzmanlar kurulunda Türkiye’yi İbrani kökenden bir eski büyükelçi Ümit Pamir temsil etmektedir. Üzücüdür!

Ümit Pamir’in buradaki rolünden öte, nihai kararı, Türkiye Devleti adına Adalet ve Kalkınma Partisi Hükümeti ile Başbakan Tayip Erdoğan vermiştir, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül desteklemiştir, görünen o ki TSK’dan da bir karşı ses yükselmemiştir. Türkiye, Sistem’in yanında yer alan, onun fedailiğine soyunan ve kendi kimliğine, geçmişine, tarihine ve dinine karşı duran ülke pozisyonuna düşmüştür.

Ortadoğu ve Neler Neler

İran, Suriye ve Ortadoğu’nun, NATO kılıflı Sistem’in (Sistem: Dünyayı yöneten İbrani-Evangelist Küresel Krallık) Füze Savunma Kalkanı ile hedefte olduğunu görüyoruz. Bu, Genişletilmiş BOP’a ve bunun Ortadoğu ayağına bir güçlendirme, konuşlandırma projesidir. Lizbon’da kabul edilen ve yerel ve küresel medyanın da destek verdiği bu anlaşma yalnızca karaya konuşlanacak Füze Savunma Kalkanı Sistemi’ni mi kapsamaktadır ve hedefte-kapsamda yalnızca Ortadoğu mu vardır?

Hayır. Bu “sözde savunma, özde kuşatma” anlaşmasına daha geniş bakmak gerekiyor. Karadeniz’e ve Akdeniz’e gemilerle bir füze savunma/kuşatma alanı yaratılacak olması da bu anlaşmanın sınırları içinde kalıyor.

Karadeniz kuşatmasının hedefinde ise Kafkas-Hazar havzası yer alacak. Karadeniz’e ilk Amerikan gemileri Rusya’nın Gürcistan saldırısında girmişti. Şimdi bu şemsiye açılıyor ve yeni donanmalar, yeni operasyonlar için konuşlandırılıyor.

Doğu Akdeniz’de ise amaç İsrail’i korumak ve elbette Kıbrıs adası etrafında yer alan petrol ve doğalgaz yataklarına hakimiyettir. Daha birkaç gün önce ajanslara Kıbrıs Adası-Girit Adası arasında Avrupa’nın doğalgaz ihtiyacını 30 yıl süreyle karşılayabilecek miktarda doğalgaz yatağı bulunduğu açıklandı. Amerika nereyi işgal etse, nereye konuşlansa, konuşlanacak olsa oradan bir zenginlik çıkıyor. Tesadüfler zinciri bir bir ilerliyor!

Her Yandan Uyutuluyoruz

Böyle muazzam kapsamlı bir kuşatma projesine/anlaşmasına Türkiye’nin taraf olması, Türkiye’nin önümüzdeki 30-40 yıl boyunca yani uzun vadede yer alacağı tarafı seçmiş olduğunu gösterir. Türkiye, işgalci Haçlı/İbrani gücü kendisine taraf seçmiştir. Coğrafyamızda yaşanacak olası savaşlarda, işgallerde, Türkiye hangi tarafta yer alacağını açıkça göstermiştir.

Bu denli ciddi bir tercih; bugünü, yarını ve gelecek nesilleri etkileyecek önemdeki ve vadedeki bir tercih, Türkiye içinden neredeyse hiçbir yerden muhalefet görmemiştir.

TBMM’de bu konuda ciddi bir muhalefet, gündem yaratılamamıştır. Meclisteki siyasi partiler birkaç demeç ve konuşma dışında sessiz kalmayı tercih etmiştir. Bir gözlem yapalım.

Ana muhalefet partisi CHP’den ne yazık ki konuyla ilgili, taraf olunan anlaşma ile ilgili bir resmi açıklama yapılmamıştır. Resmi internet siteleri Yılmaz Güney, Ahmet Kaya, Diyarbakır ve Şanlıurfa ile gündemlenmiştir, meşguldür.

Meclisteki bir diğer muhalefet partisi MHP’den de ne yazık ki, taraf olunan taze anlaşmanın üstüne bir resmi parti açıklaması gelmemiştir. İnternet siteleri Kurban Bayramı’yla meşguldür.

DP resmi sitesinde “türban olayı”, sorun olarak gündemini korumaktadır!

DSP resmi internet sitesinde de bayramlaşma, birinci gündemi kaplamaktadır.

HEPAR ve lideri Osman Pamukoğlu’ndan da bir resmi parti açıklaması gelmemiştir, internet sitelerinde bir açıklama yoktur.

Bazı partiler ise, Türkiye’nin gerçek gündemi olması gereken füze kalkanı kuşatmasını kendi gündemlerine almıştır. Türkiye’nin gerçek gündemini TBMM dışındaki bazı partiler yakalayabilmiştir.

Saadet Partisi ve lideri Erbakan, “Kendi füze kalkanımızı kuracağız” ve “Füze Kalkanı Projesine hiçbir şekilde razı olunamaz” başlıklarıyla açıklamalarda bulunmuştur, misilleme fikri ve söylemi öne çıkmıştır. Buna karşın, türban ve Mavi Marmara meselelerinde on binleri sokaklara dökebilen partinin geniş tabanını harekete geçirecek bir muhalefet tarzı, miting, gösteri, protesto yolu izlememesi dikkat çekmektedir!

Yurt Partisi ve lideri Sadettin Tantan, “Lizbon’da ülkenin ve halkın gururu teslim edilmiştir” başlığıyla geniş ve kapsamlı bir açıklamada ve analizde bulunmuştur, çeşitli gazetelere demeç vermiştir. Lizbon zirvesi öncesinde de, anlaşmaya taraf olunmaması gerekliliği ile ilgili uyarı ve açıklamalarda bulunmuştur.

Büyük Birlik Partisi ve parti adına Gen. Bşk. Yard. Hakkı Öznur, “NATO’nun füze kalkanı, İslam ümmetine açılmış savaştır” söylemiyle görüşlerini açıkça dile getirmiştir.

İşçi Partisi de “Amerikan Füze Kalkanı’na Hayır” sloganı ile çeşitli açıklamalarda bulunmuş, parti çizgisini korumuştur.

Kendisini milliyetçi Türkçü olarak nitelendiren kesimin, İslamcı olarak nitelendiren kesimin ve aynı zamanda solcu ve sosyalist/komünist olarak nitelendiren kesimin ciddi bir tepkisi, muhalefeti, mitingleri olmamıştır. Bu üç ideolojinin ortak noktası bir biçimde anti-emperyalist olmalarıdır. Türkiye’yi emperyalizmin kuşattığı bir noktada, emperyalizmin savunuculuğuna soyunduğu bir noktada anti-emperyalist bir muhalefet gelmemiştir.

Bundan iki önceki Müttefik Bölücüler adlı makalemde yazmıştım, yinelemek gerekiyor: “Yankee Go Home” diyenler, “İdi Damoy” diyenler bugün uzun kayıp! Herkes, döneminde kendisine verilen görevi yapıyor, rolü oynuyor, küresel projeler tıkır tıkır yürüyor.

Kurban Bayramı’nın 4. gününde, Türkiye Devleti’nin bağımsızlıkçı, insancıl yapısı ve “yurtta barış, dünyada barış” söylemli örnek ideolojisi ve saygınlığı kurban edilmiştir. Allah kabul etsin(!)

TEVFiK BiR /21.Kasım.2010

www.tevfikbir.com

Derinlemesine Analiz

Derinlemesine Analiz

Org. Yasar Buyukanit donemiyle birlikte, TSK’nin ABD karsiti soylemleri, ABD’yi stratejik ortak gormeyen bir politika icerisinde bulunusu pek cok kisiyi sasirtmistir. Cunku kimse buna alisik degildi. 1950’li yillardan beri, Sovyet komunist tehdidinin varligi ve Turkiye’nin buna karsi NATO araciligiyla ABD ile stratejik muttefik olusu, “stratejik ortak/muttefik ABD” kavramini yaratmistir. Ama anlasilamayan, kabul edilemeyen bir sey var. Berlin Duvari’nin yikilisi, komunist tehdidin ortadan kalkmasina ve ulkelerin yeni dunya stratejileri gelistirilmelerine neden olmustur.

Berlin Duvari’nin yikilisi pek cok ulkede oldugu gibi ABD’de de yeni stratejiler ve projeler gelistirilmesine neden olmustur. Amaclar ve hedefler degismistir. Bu yeni askeri ve politik yapilanma kapsaminda Turkiye, ABD gozunde “stratejik” onemini yitirmistir. ABD’nin yeni amaci Buyuk Ortadogu Projesidir (BOP). BOP ilk olarak, Demokrat Parti iktidarinda Bill Clinton Baskanliginda hazirlanmis ve kabul edilmistir. Clinton sonrasi George Bush doneminde ise BOP, Genisletilmis Ortadogu Projesi (GOP) olarak revize edilmistir. Artik Pentegon’un hedefinde anti-komunizm degil BOP vardir. BOP’u Demokrat Parti’nin (DP), GOP’u ise Cumhuriyetci Parti’nin (CP) hazirladigi dusunulurse, cokca iddia edildigi gibi Bush sonrasi olasi Demokrat Parti doneminde baris ve ekonomik kalkinma yasanacagi tezi, hayalden baska bir sey olamaz.

Yaptigim degerlendirmeler cercevesinde, DP ile CP iktidarlari arasinda bazi farkliliklar yasanacagini dusunuyorum. CP ve Baskan Bush onderligindeki Sahinlerin (Pentagon ve CIA yoneticileri) hedefinde Afganistan ve Irak olmustur. Vakit kalsa sirada da Suriye olacaktir. Suriye olacaktir, cunku: 1-) Suriye’nin bagimsizliginin dusmesi, Israil ile savasan Filistin’in etrafinin cevrilmesi, Filistin’e yapilan yardimlarin bitmesi ve Filistin’in dusmesi, Israil’in kendi acisindan huzura kavusmasidir. 2-) Israil, Irak, Suriye siniri birlesecektir (buna Buyuk Israil icin bir adimda denilebilir). 3-) Suriye’deki petrol yataklari rezervleri cok buyuk miktardadir. Kisacasi CP doneminde Ortadogu’da yani komsularda bu nedenle de Turkiye’de huzur olmamistir, olmayacaktir.

Dunya her ne kadar “sirada Iran var” diye bagirsa da, bunun bu kadar erken ve hemen yapilma olasiligi yok. Bu ve saydigim nedenlerledir ki sirada, CP acisindan, sirada Suriye vardir. DP doneminde ise sahinlerin hedefi Suriye’den Iran’a kayabilir. Bilhassa DP 5+5 sene iktidar olursa bu 10 yillik sure, Iran’a karsi yapilacak turlu operasyonlarin (ekonomik, politik, askeri vs.) hazirliklari icin de yeterlidir. Bunun disinda DP’nin hedefindeki bir diger degisiklik, Hazar Denizi cevresi ulkelerde renkli devrimler yaptirmak olacaktir. Bilindigi gibi ABD, Gurcistan ve Ukrayna’yi devirmis, Kazakistan’da da bunun denemelerini yapmisti. Iktidar partisi degisikligi hedef degisikligini, bu da renkli devrim yapilacak ulkelerin degisikligini getirecektir. Hazar cevresi ulkelerin cografi yapisinin rahatligi, kulturel yapisinin uygunlugu, girilecek operasyonlarin daha az maliyetli olacagi tahmini, bolgenin Cin’e gorece daha yakin olmasi, Iran’in cevresinde olmasi, eski SSCB kalintilarinin ve nufuzunun kazinabilecek olmasi ve baskaca sayilabilecek nedenler dolayisiyle bu degisiklige gidecektir DP. Yani ABD’deki iktidar partisinin degisikligi hedeflerde bir degisiklige yol acabilir ama bu Amerikan’in cikarlari ve projeleri dogrultusundaki amacinin (GOP) degisecegi anlamina gelmez. Kisacasi bu konuda, yarin bugunden daha iyi olmayacaktir.

Iktidarin CP’den DP’ye gecisi, bazi hedef degisikliklerine yol acacak demistim. Ama her konuda degil. Bizi ilgilendiren en onemli husus isgal edilmis bir Irak, ve 3’e bolunmek uzere olan bir Irak. 3’e bolmek hem “bol, parcala, yonet” soyleminin hatta neredeyse “politik kanununun” sonucu hem de Irak’ta bir Kurdistan eyaleti (belki sonra bagimsiz devleti) vasitasiyla yeni bir stratejik ortak yaratma isteginin sonucudur. ABD acisindan ortak cikar paydasinda birlesilemeyen Turkiye dislanmistir, daha da dislanacaktir; ve yerine Kurtler ikame edilmistir.

Iste yazimin basinda bahsettigim Turkiye ile ABD’nin stratejik ortakliginin, muttefikligin bittigi meselesi bu konuya baglanmaktadir. 2006 yilinda Basbakan Erdogan, ABD’de Baskan Bush’u ziyaretinde “Turkiye ile ABD stratejik ortaktir” ifadesini kullanmistir. Baskan Bush ise; hayir, ABD ile Turkiye stratejik ortak degildir soylemini desteklercesine “Dost iki ulkedir” demistir. Bildiginiz gibi diplomaside dost kavrami, genellikle karsi tarafi yumusatmak ya da sadece gorunurde kibarlik yapmak icin kullanilan ici bos bir sozcuktur.

ABD’nin GOP (revize BOP) projesi ve bu cercevede olusan dis politikasi ile Turkiye arasinda hicbir muttefiklik ya da stratejik ortaklik olamaz. ABD’de zaten bu konuda Turkiye’yi stratejik ortak kabul etmiyor, etmez, yalnizca “BOP’un sen esbaskanisin” sozleriyle kandirarak “kullanmak” ister. ABD kendi icinde haklidir. Diplomasi, cikarlar savasidir. ABD, Turkiye’yi kullanmak ister, Turkiye ise kendini piyon yapmamalidir.

ABD Turkiye’yi fiilen isgal edemez, boyle bir seye de kalkismaz. Ama cikarlarina ters dustugu anda ya da ters dusecegi anda, bunu hissettigi anda gucunu kullanarak Turkiye’yi sarsmak ya da kendi isteyecegi gibi bicimlendirmek ister. Mesela ABD’nin bir devlet olarak dunya gorusunun temelini “-demokratik devlet yonetimi -insan haklarinin anayasal varligi ve uygulanisi -uniter devlet yapisinin demode oldugu ve federal/parcacikli yapinin kuresellesme ve piyasa icin daha uygun oldugu…”gorusleri olusturur. Demokrasi ve insan haklari her yone cekilebilen kavramlar. Dusunursek, demokrasi ve insan haklari kavramlarini teror orgutu pkk ve onun uzantisi DTP’de soylemlerinde kullaniyor, bunun tam ziddi olan Turkiye’nin milli guvenligini korumakla yukumlu olan TSK’da kullaniyor. Ancak federal devlet yapisi deyince kafalarda tek bir goruntu sekillenir. Fukuyama’nin onceleri cokca savundugu ama daha sonra “tehlikenin farkinda” olup bunun dunyanin sonu olabilecegi ve yaygin ic ve dis savaslara yol acabilecegi gorusunu savundugu “federal devlet yapisi”, bugun dunyada en cok ABD tarafindan onerilmekte. Turkiye ise uniter devlet modeline siki sikiya bagli bir ulke. Bakin bu noktada da Turkiye ile ABD’nin algilamalari farklidir.

ABD-Turkiye muttefikliginin bittiginin ilk somut orneklerini (Cekic Guc kapsaminda bolgede Amerikan askeri guclerinin cesitli sekilerde Turkiye aleyhine faaliyet gosteren unsurlarla iliski kurmasi ve pkk’ya lojistik destek vermesi) 1990’li yillarda merhum Org. Esref Bitlis sayesinde gorduk.

Bu verdigim orneklere pek cok yenisi eklenebilir. Neticeden sunu cikarmak gerekir. Berlin Duvari’nin yikilisi yalnizca yeni devletlerin dunya sahnesine cikmasindan ibaret degildir. Her ulkenin yeni diplomatik anlayis kazanmasina, yeni algilamalarda bulunmasina ve stratejiler gelistirmesine de sebeptir. Bu nedenledir ki, ’90 sonrasinda Turkiye-ABD muttefikligini gerektirecek “cikar ortakligi” kalmamistir. Bunu gorevleri geregi ilk olarak askerler tespit etmistir. Ve artik cok daha onceki yillarda soylenmesi gereken gercekler bu askeri yonetim (Genelkurmay Baskani Org. Yasar Buyukanit ve komutanlar) zamaninda dile getirilmistir. Asker, gorevi geregi Turkiye’nin milli guvenligini korumak ve kollamakla, buna karsi gerceklestirilen faaliyetleri engellemekle yukumludur. Bu nedenle de her seyi (askeri, diplomatik, stratejik, jeo-stratejik, guvenlik…) daha iyi ve ongorulu gozlemleyen, tum istihbari bilgiye derinlemesine ulasabilen bir kurumun da bunu ilk dillendiren olmasindan daha dogal bir sey yoktur.

Kuzey Irak’ta bir Kurdistan Devleti olusumu, pkk’ya cesitli yollardan silah saglanmasi, pkk’lilara teknik, istihbari ve lojistik destek verilmesi, ABD parlamentosunda Irak’in 3’e bolunmesi gerektigi ile ilgili alinan karar, sozde Ermeni Soykirimi tasarilarinin bir kademe dahilinde Turkiye’ye karsi kabulu ve bunun dunyaya onculuk yapacak olmasi, GOP cercevesinde Turkiye cevresi ulkelerin isgali ve bunun Turkiye’yi ekonomik acidan, enerji acisindan, Turkiye’nin guvenligi acisindan, askeri acidan, insani acidan olumsuz yonde etkilemesi hatta zararlar vermesi hep ABD-Turkiye muttefikliginin “coktan” bittiginin isaretidir. Turkiye bunu anlamamistir, anlamak istememistir.

Simdi yeni yeni anliyor goruluyor. Gec, cok gec. ABD’ye karsi durarak bir Kuzey Irak operasyonu yapilsa da, orada bir guvenlik hatti olusturulsa da, Incirlik Askeri Ussu Amerika’ya kapatilsa da, ABD ile iliksiler en aza indirilse de, bunlar gec kalinmis hareketlerdir, tepkilerdir ve mutlaka Turkiye’ye zarari dokunacaktir. Eger ki bu sert tepkileri vermek ve sert onlemler almak yerine daha once, ta Berlin duvarinin yikilip yeni dunya duzeninin kuruldugu gunlerde, Turkiye ve bizi yonetenler Turk-ABD stratejik ortakliginin/muttefikligin ozde bittigini anlayip, bagimsiz ve ulusal yeni bir dis politika tarzi gelistirselerdi, buna uygun politikalar cizselerdi; biz bugun ne bu kadar ABD destekli pkk ile ciddi bir mucadele veriyor olurduk, ne bu kadar sehit verirdik, ne cuvali kafamizda gorurduk, ne Ermeni destekli faaliyetlere karsi boyle son dakika ataklari yapiyor olurduk, ne de once icimizdeki ABD’cilerin neo-liberalizasyon faaliyetlerine “normalmis” gibi bakip sonra “ulkeyi sattilar” diye bagirir olurduk. Yine bastan onlem almadik, yine bazi seyleri sonradan yapmaya, tedavi etmeye calisiyoruz. Tabi bu da ilkine gore fazladan ugras ve guc gerektirir. Bu bizim kronik eksikligimiz. “Gec olsun, guc olmasin” atasozu sanirim bunu cok iyi anlatmakta. Ama sen isini yarina birakip, bazi seyleri gormezlikten gelip gecikirsen, guc olmasin diye ugrasirsin da sonuc alir misin, zor.

Yine de Turkiye’nin gercekleri gorup harekete geciyor olmasi umut verici. Yazimi, yabanci diplomatlarin Turkiye ve Turkler hakkinda sikca kullandigi bir deyisle bitirmek istiyorum “Turklerin ne zaman ne yapacagi belli olmaz”.

TEVFiK BiR / 16.Ekim.2007

www.tevfikbir.com